วันศุกร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

SAM multiplier and its application to Total Poverty Gap (TPG)

Abstract

The purpose of this study was to present an application of SAM multiplier to Total Poverty Gap using simulation and speculation method. Also, an appropriate trade policy was derived in each region aimed at reducing poverty. The results revealed that income level and exogenous macroeconomic shock were an important factor in getting the poor out of destitution. Moreover, to reduce poverty, meat sector should be strongly supported to be exported commodity in North America, Latin America, and EU25. Additionally, processed food sector should be encouraged in Oceania, Southeast Asia, and South Asia. Light manufacturing products should be promoted in East Asia and Sub-Saharan Africa. And Middle East and North Africa can reduce its poverty through an increase in heavy manufacturing sector



Available :

http://mpra.ub.uni-muenchen.de/53988/

วันจันทร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

Bank Run คืออะไร?




http://mises.ca/posts/articles/yippee-more-bank-runs-in-the-future/
Bank Run เป็นชื่อเรียกสถานการณ์ที่ประชาชนแห่เข้าไปถอนเงินที่ธนาคารที่ตัวเองได้ฝากเงินเอาไว้ หรือพูดง่ายๆคือคนที่มีเงินฝากกับธนาคารไปเอาเงินกลับมาเก็บไว้ที่ตัวเอง

สาเหตุของ Bank Run มาจาก "ความเชื่อมั่น" ที่ลดลงในหมู่ผู้ฝากเงิน เกิดจากกระแสของสังคม ข่าวลือต่างๆที่ว่าธนาคารจะล่ม หรือ จะไม่มีเงินพอมาจ่าย หรือ มาจากการที่สื่อหรือนักการเมืองโหมกระแส โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกออนไลน์ ปชช.ที่ปราศจากข้อมูลมากเพียงพอ (Unequal Information) ก็จะเชื่อ ผลคือแห่ไปถอนเงิน และบอกต่อเพื่อนฝูง หรือ ญาติสนิท

ในยุคปัจจุบัน Bank Run ไม่เหมือนกับเหตุการณ์เมื่อ 1931 ตอน Great Depression ในสมัยนั้น Bank Run จะลุกลามอย่างช้าๆ เนื่องจากไม่มีเทคโนโลยีที่จะช่วยกระจายข่าว แต่ในปัจจุบัน Bank Runสามารถเกิดได้รวดเร็วเพียงชั่วข้ามคืน ข้ามวัน จากโซเชียลเนตเวิร์คต่างๆ

สื่อต้องมีความรับผิดชอบในการนำเสนอข่าว นักการเมืองต้องเลิกปลุกปั่นปชช. เหนือสิ่งอื่นใด ปชช.ต้องมีสติ ตรวจเช็คข้อมูลด้วยตัวของตัวเอง

วันจันทร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

Young Economist Society of Thailand

I would very much like to promote Facebook Fan Page

 "Young Economist Society of Thailand" - Y.E.S.T.

This page is aimed at Sharing all about economics and economy and Connecting economic students among all institution in Thailand. 


>>>> https://www.facebook.com/thaiyoungeconomist 


We all will make Thailand glorious, and developed. 

วันศุกร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

แนวคิด ดัชนีเมืองพัฒนา (Developed City Index, DCI)


     เมื่อดัชนีอย่าง GDP หรือ GNI ไม่อาจสะท้อนความสำเร็จทางด้านเศรษฐกิจเสมอไป รวมถึงไม่สะท้อนเรื่องของความเหลื่อมล้ำภายในประเทศ ความแตกต่างในแง่ของรายได้ไม่ถูกให้ความสำคัญมากเพียงพอ ผมเลยได้มีแนวความคิดสร้างดัชนีขึ้นมาใหม่ เรียกว่า ดัชนีเมืองพัฒนา (Developed City Index, DCI) 

โดยมีสูตรการคิดว่า

Developed City Index (DCI) : จำนวนจังหวัดหรือรัฐที่พัฒนาแล้ว/จำนวนจังหวัดหรือรัฐทั้งหมด


Range อยู่ระหว่าง 0 – 1

ถ้าเข้าใกล้ 0 หมายถึง ในประเทศนั้นมีเมืองที่พัฒนาแล้วน้อยเมื่อเทียบกับส่วนที่เหลือกับทั้งประเทศ
ถ้าเข้าใกล้ 1 หมายถึง เกือบทั้งหมดของเมืองในประเทศนั้นมีความพัฒนาสูง

ดัชนีดังกล่าวสามารถแสดงความเหลื่อมล้ำภายในประเทศได้ หากประเทศใด มีค่า DCI เข้าใกล้ 1 แปลว่า ประชาชนเกือบทั้งประเทศมีความกินดีอยู่ดีในระดับที่ไม่ต่างกันมาก เพราะพัฒนาเท่าๆกันหมด แต่หากค่า DCI ต่ำหรือเข้าใกล้ 0 ประชาชนมีความแตกต่างกันมาก โดยเมืองที่พัฒนามากมีจำนวนน้อยกว่าเมืองที่พัฒนาน้อยนั่นเอง 

โดยสามารถนำดัชนีนี้ไปทดสอบความสัมพันธ์กับ GDP, Gini Coefficient, และ HDI 
แยกศึกษา ประเทศที่พัฒนาแล้ว (Developed countries/ OECD) กับ ประเทศที่พัฒนาน้อยกว่า (LDC)



โดยคำจำกัดความของคำว่า เมืองที่พัฒนาแล้ว (Developed City) = รายได้ต่อหัวสูง(ค่าจ้างทั่วไปสูงเมื่อเทียบกับเมืองอื่นๆ) สาธารณูปโภคพื้นฐานครบถ้วน(ไฟฟ้า ประปา โทรศัพท์ ถนน) อัตราการอ่านออกเขียนได้สูง สุขภาพของคนโดยรวมสูง 


อย่างไรก็ตาม ดัชนีนี้ยังคงเป็นเพียงแนวความคิดเท่านั้น ไม่มีการต่อยอดงานวิจัยใดใด ในอนาคต หากมีโอกาสที่เหมาะสม เชื่อแน่ว่าจะต้องเป็นรูปเป็นร่างมากกว่านี้อีกแน่นอน

ผู้เสนอ: วรรณพงษ์ ดุรงคเวโรจน์ (7/2/2014)

วันพุธที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

Economic Fruit of Poisonous Tree



Photo taken by me, copyright

 Written by Wannaphong Durongkaveroj

             According to the popular quote in laws, "Fruit of Poisonous Tree". It refers to the situation that illegal source must lead to wrong results. However, in economics, there is also a situation which can be explained by this quote.
                For policy intervention, followed classical paradigm, market failure can occur if government intervention is implemented when the market is already in equilibrium. Also, negative and positive spillover can be solved by intervening the market through tax or subsidy. There are many types of government interventions including tax, subsidy, price - distortion (price floor and price ceiling). Populism policy always exaggerate the positive thing. When political party used populism policy aimed at winning election, those populisms are always tied with government interventions that, finally, they all will create market failure.
                Example, populism in Thailand promised by Pheu Thai Party. Rice pledging is the main populism policy of this party in 2011 representative election. This policy aimed at farmers in rural area. It is a tool used to make a promise to raise citizen's well - being. Of course, Pheu Thai party won election. The problem begins. Corruption is a longstanding problem  in Thailand. For the method of rice pledging. Farmers take their ton of rice to rice miller for evaluating the price of rice output. The price is higher than market price. Rice miller will issue "paper" recorded amount of money that farmer will receive. Then, farmer takes paper to national agricultural bank. And the money (revenue from rice output) will be transferred to farmer's account. Higher revenue promised to farmer create "artificial" incentive for planting rice more than usual level. A lot of rice output is in market. However, the main problem is government. Government has to be rice seller by making G-to-G contract through exportation. The problem is that nowadays, Laos, Vietnam, and other countries plant more rice with a cheap cost. So, they can sell in cheaper price. When Thailand's rice price is relatively high than other countries, Thailand lose "competitiveness" followed Heckscher - Ohlin Rule. 
                We cannot deny that rice from Thailand is delicious but dont forget the fact that in economic instability and unstable income of foreign customer, they "eat" for "living" instead of "live" for "eating". Then, medium quality with cheaper price product is more ,of course, interesting. Thus, fruit of ineffective policies cannot yield a good expectation first and that result will be wasted finally.